Biblioteka w Żychlinie sięga swoimi tradycjami do czytelnictwa powszechnego początków XX w., kiedy to na terenie miasta rozpoczynało swoją działalność Towarzystwo Czytelni Ludowych. Jeszcze przed I wojną światową utworzono tutaj bibliotekę Polskiej Macierzy Szkolnej. Pierwszą bibliotekę publiczną utworzono w Żychlinie przed 1939. Materialne podstawy egzystencji biblioteka otrzymała niejako w spadku. Fundatorami byli właściciele prywatnych księgozbiorów, biblioteka związków zawodowych  Zakładów Rohn - Zieliński oraz Towarzystwo Polskiej Macierzy Szkolnej. Głównym zadaniem biblioteki było gromadzenie zbiorów- warsztatu do nauki dla uczących się. Wkrótce jednak wybucha  II wojna światowa , która przerywa egzystencję biblioteki. We wrześniu 1939 r. na polecenie władz miasta księgozbiór biblioteki podzielono na części i umieszczono w domach prywatnych właścicieli. Na uwagę zasługuje dom nr.75 przy ul. Narutowicza zwany „ Pod Dachówką”, gdzie na strychu za specjalnie przygotowaną ścianą składowano najbardziej wartościowe zbiory nowo utworzonej biblioteki. Mimo zakazu okupanta posługiwania się językiem polskim na terenie miasta istnieje czytelnictwo podziemne. Potajemnie przekazywano książki, ulotki, czasopisma, broszury. Po wojnie już 5 maja 1945 r. biblioteka wznawia swoja działalność .Reaktywowana zostaje z inicjatywy burmistrza , który przekazuje nowo otwartej bibliotece kolejne 200 tomów. Nie brakuje innych ofiarodawców, w momencie otwarcia placówki zbiory liczyły już 820 tomów. Zapisano 192 czytelników zaś siedzibę stanowiły dwa skromne pomieszczenia znajdujące się w domu przy  ulicy Ściegiennego.  Rozwojowi placówki i czytelnictwa sprzyjał dekret z 17.04.1946 r. o bibliotekach i opiece nad zbiorami bibliotecznymi.
Dekret ten podnosił rangę placówki , uznając zbiory za dobro narodowe- służące społeczeństwu. W nowej bibliotece zorganizowano : wypożyczalnie dla dzieci i dorosłych oraz czytelnię czasopism. Kierownictwo powierzono Helenie Maciejewskiej – doświadczonemu pedagogowi i dobremu organizatorowi pracy bibliotecznej. Duża wiedza kierowniczki, zamiłowania bibliofilskie , umiejętność patrzenia w przyszłość bibliotekarstwa, ambicja i troska sprawiły, że rozwój biblioteki zmierzał we właściwym kierunku. Wkrótce jednak dotychczasowy lokal biblioteki nie zaspokaja potrzeb użytkowników. Dzięki determinacji aktywu czytelniczego, przychylności ówczesnych władz dla rozwoju i popularyzacji czytelnictwa Biblioteka otrzymuje na swoją siedzibę duże , jak na tamten czas , liczące bowiem 70m² pomieszczenie na piętrze Kina „ Lech „ przy ul. Barlickiego. Nowe warunki lokalowe placówki i dogodna lokalizacja stworzyły szerokie możliwości do kontynuowania działalności upowszechnieniowej. Jej szybki rozwój wymagał wewnętrznych zmian organizacyjnych, dodatkowego personelu i przystosowania pomieszczeń do potrzeb bibliotecznych. Koncentrowano się na dalszym powiększaniu zbiorów , ze szczególnym uwzględnieniem zaniedbanej humanistyki. Nabywanie zbiorów odbywało się drogą zakupu antykwarycznego, źródłem wpływu były również dary przekazywane przez inne biblioteki. Dzięki nawiązanej współpracy z bibliotekami powiatu kutnowskiego, bibliotekami miasta Łodzi zaczęły napływać wykazy dubletów tych placówek. Powiększenie księgozbioru dokonywano w oparciu o scentralizowany zakup książek przez Powiatową i Miejską Bibliotekę Publiczną w Kutnie. Do 1974 r. Biblioteka ta pełniła nadzór merytoryczny nad działalnością placówki, następnie przekazała go Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Płocku.